nobody can stop me from dreaming.

nobody can stop me from dreaming.

Friday, December 17, 2010

CHARACTER SKETCH

PANGALAN: Jon Nolasco
EDAD: 20 years old
PHYICAL BACKGROUND: Matangkad, matangos ang ilong, mahaba ang pilik mata, may dimple, slim at may muscles ang katawan. Mahilig sa mga damit na kulay itim at jacket na kulay itim at nakapantalon or shorts kung minsan. Naka flat shoes or nike shoes, may hikaw sa kanang tenga at laging my nakapasok na earphones sa tengga. Isa syang basketball player at band guitarist at vocalist. Mukhang mayabang ang mukha ni Jon pero hindi ganun ang feedback ng tao sa knya dahil sa lagi naman itong nakangiti sa mga taong nakakasalamuha niya. Laging ring sinasali si Jon sa mga events sa school nila kaya ganon na lamang ang pag kainggit ng isa nitong barkada at pilit na sumisira sa kanya na si Mike.Si Jon ay ang tipo ng tao na hindi pumapatol sa mga taong puro salita ang gingawa para makasira ng tao. Kababawan ito para sa knya at nagpapakita na kaduwagan at kabadingan.
KONDISYON NG KALUSUGAN: May sakit sa lever dahil sa sobrang pagiging alcoholic. Mahilig sa mga gimiks at pag babasketball pero hndi nia pa rin pinapabayaan ang kanyang pag aaral. Matyaga sya sa pag wo-work out dahil masyado syang conscious sa katawan niya.
ESTADO SA BUHAY: Mayaman si Jon, ang magulang niya ay nasa America. Isa lamang syang anak kaya nagagawa niya lahat ng gusto niyaang gawin. Ngunit hndi sya barumbaadong anak dahil masipag itong magaral. Maaasahang kaibigan si Jon, kaya naman malaki ang tiwala ng mga kabarkada, ka-eskwela at kamag-aral niya sa knya. Malaki ang tiwala niya sa sarili niya, kaya naman kapag may mga bagay syang gustong makuha sa positibong bagay, gumagawa ng paraan si Jon upang makamit niya ang mga bagay na iyon. Marami syang pangarap at gustong makuha sa buhay niya kaya na ganun na lang sya ka determinated na magpursigi sa pagaaral niya. Ngunit hndi pa din niya nalilimutan ang mga good times dahil naniniwala sya na kasama 'yon sa mga nakasanayang bagay na ginagawa ng mga kabataang tulad niya,

No comments:

Post a Comment